விக்கிரமாதித்தியாவை வாங்க முடிவு செய்தது 1990களில், ஆனால் அன்றைய பொருளாதார சூழல் நம்மை அந்த கப்பலை வாங்க விடவில்லை...
ஆனால் பொருளாதாரம் வளரத்துவங்கிய காலகட்டத்தில் இந்திய பெருங்கடலில் ஏற்பட்ட பாதுகாப்பு நெருக்கடிகள் மற்றும் கடற்படையின் தொலைந்துபோன காலகட்டமான 1980-2000 இருந்த பொருளாதார நெருக்கடிகளால் புதிய கப்பல்கள் வாங்காமல், பலகாலம் உழைத்து அரதப்பழசாகிப்போன கப்பல்களுடன் தள்ளாடிக்கொண்டிருந்த படையைத் தூக்கி நிறுத்தவும், ஏற்கனவே ஐம்பது ஆண்டுகளாக உழைத்துக்ககொண்டிருக்கும் ஐஎன்எஸ் விராத்தின் ஆயுட்காலம் முடிவுறும் தருவாயில் இருந்ததாலும் நமது விமானந்தாங்கி கப்பல் இயக்கும் நுட்பத்தை இழந்துவிடாமலிருக்கவும், விராத்தின் ஓய்வு மற்றும் உள்நாட்டில் கட்டமுடிவு செய்யப்பட்ட விமானந்தாங்கி கப்பல் படையில் இணைவதற்குமான கால இடைவெளியை இட்டுநிரப்பவும், அதே கால இடைவெளியில் படையினை அடுத்தகட்டத்திர்கு கொண்டுசெல்லும் பொருட்டும் வாங்கப்பட்டதுதான் விக்கிரமாதித்யா என்று புதுப்பெயர் பெற்ற சோவியத்தின் அட்மிரல் கோர்பசேவ். அந்தக்கப்பலின் சகோதரக் கப்பல்களில் ஒன்று உடைக்கப்பட்டுவிட்டது, இரண்டு கப்பல்கள் சீனாவில் ஆடம்பர விடுதிகளாக இருக்கின்றன..
அந்த கப்பலை ருசியா நமக்கு இலவசமாகத்தந்தது. ஆனால் நாம் அதன் புனரமைப்பிர்கு செலவு செய்யவேண்டியிருந்தது... அத்தோடும் மிக்29க ரக ஜெட் விமானங்களை வாங்கவும் செலவானது. இந்த புணரமைப்பு பற்றிய தவறான மதிப்பிடல்தான் அந்த கப்பல் பல்லாண்டுகளாக கட்டுமானதளத்தில் இருக்கவும் படையில் இணைய தாமதமானதற்கும் காரணம். உதாரணமாக அந்த கப்பலின் மின்சார மற்றும் தொலைத் தொடர்பு கேபில்களை முற்றாக மாற்றவேண்டி வந்ததது. இது பற்றிய மதிப்பீடு முதலில் செய்யப்படவில்லை. அதோடும் அந்த கப்பல் அதுவரை பல்லாண்டுகளாக வெறுமனே மிறுத்திவைக்கப்பட்டு இருந்ததால் பல இயந்திரங்கள் துருவேறி பயன்படுத்தமுடியாத நிலையிலிருந்தன. அதோடும் அந்த கப்பல் ஒரு முழுமையான விமானந்தாங்கிக் கப்பல் கிடையாது. அது ஒரு Aircraft Carrying Cruiser. அதாவது விமானங்களையும் பல்லாயிரம் கிமீ தூரம் பறந்து கப்பல்களையும் கரையிலிருக்கும் இலக்குகளையும் தாக்கும் ஏவுகணைகளையும் கொண்ட கப்பல். அந்த கப்பல் மிக்29க போன்ற சற்றுப் பெரிய போர் விமானங்களை இயக்குமாறு வடிவமைக்கப்படவில்லை. மாறாக நாம் விராத்தில் இயக்கும் Harrier போன்று குறைவான தூரம் ஓடி மேலெழும்பும், செங்குத்தாகத் தரையிறங்கவல்ல Yak38 எனும் STOVL (Short Take-Off and Vertical Landing) ரக விமானங்களை இயக்க வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால் நமது தேவையோ மிக்29க ரக குறைந்ததூரம் ஓடி மேலெழும்பும், இறங்கையில் கயிற்றால் இழுக்கப்பட்டு நிறுத்தப்படும் STOBAR (Short Take-Off But Arrested Recovery) ரக விமானங்களை இயக்குவது. அதற்காக அந்த விமானத்தின் அகலம் அதிகப்படுத்தப்பட்டது, அதன் முன் பகுதியிலிருந்த ஏவுகணை எவுதளங்கள் நீக்கப்பட்டு 13 கோணம் சாய்வான நிலையிலுருக்கும் விமான ஓடுதளம் அமைக்கப்பட்டது. ஓரே ஒடுபாதை மட்டும் இருந்த நிலையில் இரண்டு ஓடுபாதைகள் அமைக்கப்பட்டன. ருசியக் கடல் பிராந்தியங்களுக்கு குளிரூட்டு அமைப்புகள் தேவைப்படாது மாறாக நமது தட்பவெப்பத்திற்கு தகுந்தார்போல் குளிரூட்டு அமைப்புகள், நமது கடல் வெப்பத்தைத் தாங்கும் வகையிலான பூச்சுக்கள் என் செய்யவேண்டிய வேலை ஒரு புதுக் கப்பலைக் கட்டுவதற்கு இணையாக இருந்தன.
இதுநாள்வரை நமது கடற்படையின் முன்கள தாக்குதல் விமானமாக இருந்த Sea Harrier விமானம் முந்தைய தலைமுறை விமானம். ஆனால் மிக் 29க நான்காம் தலமுறையைச் சார்ந்த போர் விமானம். இது நமது கடற்படையின் விமான இயக்க வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை.. அதிகப்படியான கடற்பரப்பை நமது கடற்படையால் இந்த விமானங்களைக் கொண்டு கட்டுப்படுத்தமுடியும்.
விராத்திற்கு இப்போது 61 வயதாகிறது. அதற்கு இன்னும் ஐந்து ஆண்டுகாலத்திற்குள் ஓய்வளிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கொச்சியில் புதிதாகக் கட்டப்படும் விமானந்தாங்கிக் கப்பலான விக்கிராந்த் 2019 அல்லது 2022 ஆம் ஆண்டில் படையில் இணையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது... அப்போது நமது கடற்படை இரண்டு நவீன விமானந்தாங்கிளில் 60 முன்கள போர் விமானங்களை இயக்கும் நிலையிலிருக்கும்...
தற்போதைய சூழலில் நமக்கு மேற்கு கடற் பிராந்தியத்தில்தான் விமானந்தாங்கிக் கப்பல் அவசியம். பாகிஸ்தானுடன் போர் வந்தால் அணுவாயுதத் தாக்குதல்களுக்கு முன்னதாக போரினை முடிக்க இந்த விமானந்தாங்கிகளும், படையிறக்கு கப்பல்களும் அவசியம். அப்போது நம்மால் பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக மூன்று பக்கங்களிலிருந்து தாக்குதல் நடத்தமுடியும். அவர்களால் தற்போதைய நிலையிலும் எதிர்காலத்திலும் நமது கடற்படையின் பலத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியவே முடியாது. கிழக்கு கடற் பிராந்தியத்தில் அணுசக்தி நீர்மூழ்கிகளும், நீர்மூழ்கி வேட்டையாடிக் கப்பல்களும் அவசியம். எனென்றால் அங்கு சீனக் கடற்படையின் அணுசக்தி நீர்மூழ்கிகளின் நடமாட்டமும், சீனாவின் அணுவாயுத பலத்தைச் சமன்படுத்த அணுவாயுதம் தாங்கிய ஏவுகணைகளை நீர்மூழ்கிகளிலிருந்து ஏவும் வசதியைப்பெறவும் நமக்கு அத்தகைய கப்பல்கள் அவசியம். ஆனால் அதோடும் தென் சீனக்கடலில் மாறிவரும் அரசியல் மற்றும் கிழக்காசியாவிலிருக்கும் நமது வியாபாரத்தைப் பாதுகாக்கவும் நமக்கு விமானந்தாங்கிகளை நடுநாயகமாகக் கொண்ட படைக்கல அணிகள் அவசியமாகின்றன.. அதை நோக்கி ஆமை வேகத்தில் நமது கப்பல் கட்டும் தளங்கள் இயங்கிக்கொண்டும் இருக்கின்றன...
ஐஎன்எஸ் விக்கிரமாதித்தியாவை வாங்கியது போன்றே ஐஎன்எஸ் சக்ரா அணுசக்தி தாக்குதல் நீர்மூழ்கியை குத்தகைக்கு வாங்கியதும் ஆரம்பம்தான்... இவை நமது கடற்படைக்கு புதிய தலைமுறை தளவாடங்களை அறிமுகப்படுத்தும்,,,, இவற்றை இயக்கி நாம் கற்கும் விசயங்கள் நாம் கட்டிக் கொண்டிருக்கும் விக்ராந் ரக விமானந்தாங்கிக் கப்பல், அரிகந்த் ரக அணுசக்தி நீர்மூழ்கிகளின் கட்டுமானத்திலும் எதிரொளிக்கும்...
இன்றைய நிலையில் விக்கிரமாதித்தியாவிற்கு நாம் செலவு செய்ததற்கு இத்தாலியிலிருந்தோ பிரான்சிலிருந்தோ புதிய விமானந்தாங்கியை வாங்கியிருக்கலாம் என்று பலர் சொல்கிறார்கள்.. ஆனால் நாம் விக்கிரமாதித்தியாவை வாங்க முடிவு செய்தபோது நம்மிடமிருந்த பொருளாதாரத்திற்கு விக்கிரமாதித்தியா மட்டும்தான் வாங்கக்கூடியதாக இருந்தது, அதோடு ருசியா மட்டும்தான் நமக்கு ஒரு விமானந்தாங்கிக் கப்பலை விற்க முன்வந்தது.
ஆனால் பொருளாதாரம் வளரத்துவங்கிய காலகட்டத்தில் இந்திய பெருங்கடலில் ஏற்பட்ட பாதுகாப்பு நெருக்கடிகள் மற்றும் கடற்படையின் தொலைந்துபோன காலகட்டமான 1980-2000 இருந்த பொருளாதார நெருக்கடிகளால் புதிய கப்பல்கள் வாங்காமல், பலகாலம் உழைத்து அரதப்பழசாகிப்போன கப்பல்களுடன் தள்ளாடிக்கொண்டிருந்த படையைத் தூக்கி நிறுத்தவும், ஏற்கனவே ஐம்பது ஆண்டுகளாக உழைத்துக்ககொண்டிருக்கும் ஐஎன்எஸ் விராத்தின் ஆயுட்காலம் முடிவுறும் தருவாயில் இருந்ததாலும் நமது விமானந்தாங்கி கப்பல் இயக்கும் நுட்பத்தை இழந்துவிடாமலிருக்கவும், விராத்தின் ஓய்வு மற்றும் உள்நாட்டில் கட்டமுடிவு செய்யப்பட்ட விமானந்தாங்கி கப்பல் படையில் இணைவதற்குமான கால இடைவெளியை இட்டுநிரப்பவும், அதே கால இடைவெளியில் படையினை அடுத்தகட்டத்திர்கு கொண்டுசெல்லும் பொருட்டும் வாங்கப்பட்டதுதான் விக்கிரமாதித்யா என்று புதுப்பெயர் பெற்ற சோவியத்தின் அட்மிரல் கோர்பசேவ். அந்தக்கப்பலின் சகோதரக் கப்பல்களில் ஒன்று உடைக்கப்பட்டுவிட்டது, இரண்டு கப்பல்கள் சீனாவில் ஆடம்பர விடுதிகளாக இருக்கின்றன..
அந்த கப்பலை ருசியா நமக்கு இலவசமாகத்தந்தது. ஆனால் நாம் அதன் புனரமைப்பிர்கு செலவு செய்யவேண்டியிருந்தது... அத்தோடும் மிக்29க ரக ஜெட் விமானங்களை வாங்கவும் செலவானது. இந்த புணரமைப்பு பற்றிய தவறான மதிப்பிடல்தான் அந்த கப்பல் பல்லாண்டுகளாக கட்டுமானதளத்தில் இருக்கவும் படையில் இணைய தாமதமானதற்கும் காரணம். உதாரணமாக அந்த கப்பலின் மின்சார மற்றும் தொலைத் தொடர்பு கேபில்களை முற்றாக மாற்றவேண்டி வந்ததது. இது பற்றிய மதிப்பீடு முதலில் செய்யப்படவில்லை. அதோடும் அந்த கப்பல் அதுவரை பல்லாண்டுகளாக வெறுமனே மிறுத்திவைக்கப்பட்டு இருந்ததால் பல இயந்திரங்கள் துருவேறி பயன்படுத்தமுடியாத நிலையிலிருந்தன. அதோடும் அந்த கப்பல் ஒரு முழுமையான விமானந்தாங்கிக் கப்பல் கிடையாது. அது ஒரு Aircraft Carrying Cruiser. அதாவது விமானங்களையும் பல்லாயிரம் கிமீ தூரம் பறந்து கப்பல்களையும் கரையிலிருக்கும் இலக்குகளையும் தாக்கும் ஏவுகணைகளையும் கொண்ட கப்பல். அந்த கப்பல் மிக்29க போன்ற சற்றுப் பெரிய போர் விமானங்களை இயக்குமாறு வடிவமைக்கப்படவில்லை. மாறாக நாம் விராத்தில் இயக்கும் Harrier போன்று குறைவான தூரம் ஓடி மேலெழும்பும், செங்குத்தாகத் தரையிறங்கவல்ல Yak38 எனும் STOVL (Short Take-Off and Vertical Landing) ரக விமானங்களை இயக்க வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால் நமது தேவையோ மிக்29க ரக குறைந்ததூரம் ஓடி மேலெழும்பும், இறங்கையில் கயிற்றால் இழுக்கப்பட்டு நிறுத்தப்படும் STOBAR (Short Take-Off But Arrested Recovery) ரக விமானங்களை இயக்குவது. அதற்காக அந்த விமானத்தின் அகலம் அதிகப்படுத்தப்பட்டது, அதன் முன் பகுதியிலிருந்த ஏவுகணை எவுதளங்கள் நீக்கப்பட்டு 13 கோணம் சாய்வான நிலையிலுருக்கும் விமான ஓடுதளம் அமைக்கப்பட்டது. ஓரே ஒடுபாதை மட்டும் இருந்த நிலையில் இரண்டு ஓடுபாதைகள் அமைக்கப்பட்டன. ருசியக் கடல் பிராந்தியங்களுக்கு குளிரூட்டு அமைப்புகள் தேவைப்படாது மாறாக நமது தட்பவெப்பத்திற்கு தகுந்தார்போல் குளிரூட்டு அமைப்புகள், நமது கடல் வெப்பத்தைத் தாங்கும் வகையிலான பூச்சுக்கள் என் செய்யவேண்டிய வேலை ஒரு புதுக் கப்பலைக் கட்டுவதற்கு இணையாக இருந்தன.
இதுநாள்வரை நமது கடற்படையின் முன்கள தாக்குதல் விமானமாக இருந்த Sea Harrier விமானம் முந்தைய தலைமுறை விமானம். ஆனால் மிக் 29க நான்காம் தலமுறையைச் சார்ந்த போர் விமானம். இது நமது கடற்படையின் விமான இயக்க வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை.. அதிகப்படியான கடற்பரப்பை நமது கடற்படையால் இந்த விமானங்களைக் கொண்டு கட்டுப்படுத்தமுடியும்.
விராத்திற்கு இப்போது 61 வயதாகிறது. அதற்கு இன்னும் ஐந்து ஆண்டுகாலத்திற்குள் ஓய்வளிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கொச்சியில் புதிதாகக் கட்டப்படும் விமானந்தாங்கிக் கப்பலான விக்கிராந்த் 2019 அல்லது 2022 ஆம் ஆண்டில் படையில் இணையும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது... அப்போது நமது கடற்படை இரண்டு நவீன விமானந்தாங்கிளில் 60 முன்கள போர் விமானங்களை இயக்கும் நிலையிலிருக்கும்...
தற்போதைய சூழலில் நமக்கு மேற்கு கடற் பிராந்தியத்தில்தான் விமானந்தாங்கிக் கப்பல் அவசியம். பாகிஸ்தானுடன் போர் வந்தால் அணுவாயுதத் தாக்குதல்களுக்கு முன்னதாக போரினை முடிக்க இந்த விமானந்தாங்கிகளும், படையிறக்கு கப்பல்களும் அவசியம். அப்போது நம்மால் பாகிஸ்தானுக்கு எதிராக மூன்று பக்கங்களிலிருந்து தாக்குதல் நடத்தமுடியும். அவர்களால் தற்போதைய நிலையிலும் எதிர்காலத்திலும் நமது கடற்படையின் பலத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியவே முடியாது. கிழக்கு கடற் பிராந்தியத்தில் அணுசக்தி நீர்மூழ்கிகளும், நீர்மூழ்கி வேட்டையாடிக் கப்பல்களும் அவசியம். எனென்றால் அங்கு சீனக் கடற்படையின் அணுசக்தி நீர்மூழ்கிகளின் நடமாட்டமும், சீனாவின் அணுவாயுத பலத்தைச் சமன்படுத்த அணுவாயுதம் தாங்கிய ஏவுகணைகளை நீர்மூழ்கிகளிலிருந்து ஏவும் வசதியைப்பெறவும் நமக்கு அத்தகைய கப்பல்கள் அவசியம். ஆனால் அதோடும் தென் சீனக்கடலில் மாறிவரும் அரசியல் மற்றும் கிழக்காசியாவிலிருக்கும் நமது வியாபாரத்தைப் பாதுகாக்கவும் நமக்கு விமானந்தாங்கிகளை நடுநாயகமாகக் கொண்ட படைக்கல அணிகள் அவசியமாகின்றன.. அதை நோக்கி ஆமை வேகத்தில் நமது கப்பல் கட்டும் தளங்கள் இயங்கிக்கொண்டும் இருக்கின்றன...
ஐஎன்எஸ் விக்கிரமாதித்தியாவை வாங்கியது போன்றே ஐஎன்எஸ் சக்ரா அணுசக்தி தாக்குதல் நீர்மூழ்கியை குத்தகைக்கு வாங்கியதும் ஆரம்பம்தான்... இவை நமது கடற்படைக்கு புதிய தலைமுறை தளவாடங்களை அறிமுகப்படுத்தும்,,,, இவற்றை இயக்கி நாம் கற்கும் விசயங்கள் நாம் கட்டிக் கொண்டிருக்கும் விக்ராந் ரக விமானந்தாங்கிக் கப்பல், அரிகந்த் ரக அணுசக்தி நீர்மூழ்கிகளின் கட்டுமானத்திலும் எதிரொளிக்கும்...
இன்றைய நிலையில் விக்கிரமாதித்தியாவிற்கு நாம் செலவு செய்ததற்கு இத்தாலியிலிருந்தோ பிரான்சிலிருந்தோ புதிய விமானந்தாங்கியை வாங்கியிருக்கலாம் என்று பலர் சொல்கிறார்கள்.. ஆனால் நாம் விக்கிரமாதித்தியாவை வாங்க முடிவு செய்தபோது நம்மிடமிருந்த பொருளாதாரத்திற்கு விக்கிரமாதித்தியா மட்டும்தான் வாங்கக்கூடியதாக இருந்தது, அதோடு ருசியா மட்டும்தான் நமக்கு ஒரு விமானந்தாங்கிக் கப்பலை விற்க முன்வந்தது.
